☆ Happy Birth Day AOI ☆
posted on 20 Jan 2008 01:32 by xzilchx in xzilchxวันนี้เป็นวันดีดี๊ดี =w=
วันนี้เป็นวันเกิดอาโออิ (Gazette) ~
แก่ขึ้นอีกปีแล้วสิเนี้ย
ใกล้จะเหยียบ 30 ละ 55555555555 5
*โหยย ย สะใจ*
ยังไงก้ขอให้มีความสุขม๊ากก มากก
อยู่กับกาเซทไปน๊านนานน น น๊ะ *
ชิงไอคิอัพ สะใจจ๊อด ด 55555555 5
*ยังไม่จบฮะ เด่วมาอีดิททีหลัง*
[LiTTLeKiLLeR]
--------------------------------
อร๊ากกกกกกก เห้ยยยยยย ไอคิล แย่งอัพ... รายฟร้าาาา = =*
มะเปนไร...
วันนี้วันเกิดป๋าโอยสุดที่ร๊ากกกกกกกก
ก้อขอให้ป๋ามีฟามสุขกะไก่มากๆ จาขึ้นเลข 3 แล้ว หาเมียเถ๊อะะะะะะ(เรตตรี้ำไง)
เราก้อยังคงบร้า โอยเรย์ ต่อปายยยยยยยย~~~~ (นอกเรื่องละ)
เล่งกีต้าให้เทพๆยิ่้งขึ้นๆ อิ๋มยิ่งขึ้นๆ = = (ตอนนี้ก้ออิ๋มมากแล้ว)
แล้วก้ออออออ... อยากเจอป๋าโอยเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยย โฮรกกกกกก... = ., =
ร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกโอยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย *0*
[kisune]
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
คิซึเขียว คือว่า ตอนนี้ป๋าแกก็โค ต ร อึ๋ม อึ๋มกว่าแกอีก
เออ
ไม่รู้จะอวยพรอะไรดี คนอื่นเขาอวยพรให้เยอะแล้วนี่ เราลงฟิคให้ก็แล้วกัน
^^
บทที่ 8 One night with you [Yaoi]
ชื่อเรื่องเต็มๆ I'm so sorry, but I love you
Chapter VIII : One night with
you [Special Aoi talk]
ผมอาโออิครับ วันนี้เป็นวันเกิดของผมเองแหละ พ่อกับแม่ก็ไม่อยู่ ผมคงต้องฉลองวันเกิดคนเดียวเหมือนอย่างเคย แต่ไม่ใช่ปีนี้ครับ เพราะว่าอุรุจังที่รักของผมโทร.มานัดผมไว้แล้ว
ผมขับรถมารับอุรุจังที่บ้าน
“อรุณสวัสดิ์ อาโอย” ยังไม่ทันลงจากรถ อุรุจังก็โผล่มาทักผมตรงกระจกด้านข้างคนขับที่ผมเปิดไว้เสียแล้ว
ผมถามอุรุจังว่าวันนี้เราจะไปไหนกัน คำตอบที่ได้คำเอาผมเซ็ง แต่ก็ไม่เป็นไรครับ ไปกันหลายๆ คนอาจจะสนุกกว่าสองคนก็ได้ ผมต้องไปรับรูกิ เรตะ ไค แล้วก็มิยาบิที่บ้าน เฮ่อ...อ เปลืองค่าน้ำมันชะมัด ดีหน่อยที่มิยาบิอยู่บ้านเดียวกับไค ประหยัดค่าน้ำมันผมไปได้อีกหน่อยล่ะ
ผมมารับไคกับมิยาบิเป็นคนสุดท้าย พอขึ้นไปห้องไคกะว่าจะไปปลุกคุณหนูขี้เซาสักหน่อย แต่ดันเห็นฉากเด็ดเสียได้ ถึงแม้ว่ามิยาบิจะบอกว่าไม่มีอะไร แต่ภาพมันสื่อขนาดนั้น ก็ยากที่จะเชื่อล่ะครับ สุดท้าย เราก็ไปกันแค่ห้าคน เพราะว่ามิยาบิไปด้วยไม่ได้
ผมขับรถออกจากบ้านไค ตอนแรกก็บอกให้พาไปสวนสนุก อยู่ๆ ก็มาเปลี่ยนให้ไปร้านของนาโอะแทน
ระหว่างทาง ไคกับเรตะก็มีเรื่องกันอีกแล้ว ผมว่านะ เรตะมันคงแอบอิจฉาไคแน่ๆ เพราะว่าเจ้าไคตัวน้อยได้อยู่กับรูกิเยอะกว่าเรตะอีกล่ะมั้ง ก็ทำไงได้ เรตะมันงานยุ่งนี่นา อีกอย่างไคก็เป็นเพื่อนรักรูกิมาเกือบสี่ปีแล้ว จะให้แยกง่ายๆ ได้ยังไงกัน
พอผมขับมาถึง เจ้าเรตะก็วิ่งหนีไคเข้าไปในร้าน ไคเลยต้องวิ่งตาม
ผมเข้ามาที่หลัง ไม่เห็นเหตุการณ์หรอกนะ เห็นอีกที ก็คือ ไค เรตะ และโทระ ต่างก็เปื้อนไปด้วยเค้ก ดูท่า พี่เสือคงจะโกรธมากแน่ๆ แต่ก็ยอมระงับความโกรธนั้น แล้วเคลียร์เหตุการณ์วุ่นๆ นี่ก่อน โทระน่ะ เป็นพี่ใหญ่สุด ก็หมอนี่อยู่มหาวิทยาลัยปีหนึ่งแล้วนี่นา พวกน้องๆ ก็เลยยอมเชื่อแล้วก็เกรงใจ
เมื่อสืบสวนเรื่องราวดูแล้ว พี่เสือเขาตัดสินว่าเรตะเป็นคนผิด เนื่องจากโตแล้วดันไปแกล้งน้องก่อน เรตะเลยโดนบ่นเสียยกใหญ่
“อาโอย” ไคเรียกผมเสียงอ่อยๆ “ขอโทษนะ เค้กวันเกิดนายพังหมดเลย” หืม...ม ทุกคนจัดงานวันเกิดให้ผมเหรอ
“ไม่เป็นไรหรอก” ผมพูดแค่นี้ ไคก็ยิ้มให้แล้ว แถมลักยิ้มสองข้างอีกด้วย มิน่า มิยาบิถึงทั้งรักทั้งหลงทั้งหวงทั้งห่วง ก็น่ารักอย่างนี้นี่เอง ผมดูออกหรอกน่ะ ว่ามิยาบิมันไม่ค่อยชอบหน้าผมสักเท่าไหร่ คงเป็นเพราะผมดันไปรู้ทันล่ะมั้ง
เค้กวันเกิดผมเละไปแล้ว ทุกคนเลยได้แต่อวยพรให้ผม แค่นี้ผมก็ดีใจจะตายอยู่แล้วครับ
ไค รูกิ เรตะ กลับบ้าไปพร้อมโทระและซางะ พี่เสือคงวางแผนสอนเรตะต่อ ส่วนที่เหลือก็แค่ติดร่างแหไปด้วยเท่านั้นเอง
“อุรุ กลับกันเถอะ”
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ผมพาอุรุจังกลับมาที่บ้านผม ได้อยู่กันสองคนแล้ว เรื่องอะไรจะพากลับไปคืนบ้านง่ายๆ ล่ะครับ ตอนนี้คงประมาณบ่ายสองโมงกว่า เฮ่อ...อ ง่วงชะมัด ถ้าอย่างนั้น ขอยึดอุรุจังนะครับ
“อาโอย ปล่อย” อุรุจังพยายามแกะมือผมออก ขอบอกว่ายากครับ ผมมันมือเหนียว อีกอย่าง เรื่องอะไรจะยอมปล่อยง่ายๆ ล่ะครับ ไม่มีทาง
“ไม่เอา ง่วงแล้ว นอนเถอะนะ อุรุ” ผมนอนอย่างมีความสุข ก็ได้นอนกอดอุรุจังนี่ครับ ไปๆ มาๆ ไหงอุรุจังหลับก่อนผมล่ะเนี่ย
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ผมตื่นมาก็เกือบๆ หกโมงเย็นแล้ว อุรุจังยังหลับอยู่เลย ไหนบอกไม่ง่วงเอา ทำไมถึงหลับนานกว่าผมอีกล่ะ
“อื้อ” อุรุจังครางในลำคอเบาๆ สงสัยจะรำคาญมั้งครับ ก็ตอนนี้ผมเริ่มลงมือปลุกอุรุจังอยู่นี่
“ปล่อย อาโอย รำคาญ” อุรุจังพลิกกลับไปอีกด้าน ผมเลยรวบตัวเอาไว้ ทำให้อุรุจังดิ้นๆ อย่างไม่ยอมแพ้
อุรุจังคงจะลืมไป ว่าอารมณ์ของเพศชายมันสามารถกระตุ้นได้ง่ายแค่ไหน หากอารมณ์นั้นตื่นขึ้นแล้ว ก็ยาก และต้องใช้เวลา ที่จะดับมันลงไป
ผมทาบริมฝีปากร้อนๆ เบียดไปตามกลีบปากนุ่ม ลิ้นอุ่นถูกสอดตามไปด้วย เพื่อควานหาความหวานในโพรงปาก
มือใหญ่ไล้วนที่แผ่นหลังของร่างบางที่แอ่นตัวให้แต่โดยดี จนสร้างความรู้สึกแปลกใหม่ให้ร่างบางข้างใต้ ผมถอนริมฝีปากออกแล้วค่อยๆ ไล้ไปตามข้างแก้มจนถึงติ่งหู ก่อนเม้มลงที่ติ่งหูเบาๆ จนอุรุฮะเผลอครางออกมา
กระดุมเม็ดแรกถูกปลดอย่างง่ายดาย เช่นเดียวกับเม็ดที่สอง สาม และสี หากเม็ดสุดท้ายมีปัญหานิดหน่อย แต่เขาก็ปลดมันออกได้อย่างไม่ลำบากนัก เสื้อที่ถูกปลดกระดุมออกหมดแล้ว ถูกมือใหญ่ดึงออกไป เผยให้เห็นผิวขาวเนียนตรงหน้า ยอดอกสีชมพูเริ่มแสดงให้เห็นอารมณ์ของร่างบางข้างใต้
ผมไม่อาจกลั้นใจให้บทรักที่กำลังจะเริ่มนี้หยุดลงได้ ผิวนวลเนียนถูกลิ้นอุ่นๆ ไล้ไปทั่วสรรพางค์กาย ผมเลือกเม้มให้มันเป็นรอยแสดงความเป็นเจ้าของไปทั่วร่าง
มือของผมสอดเข้าไปด้านในกางเกงที่ยังไม่ถูกปลดออก เพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของอุรุจังมากกว่าเดิม และมันก็ได้ผลดีเยี่ยม จนกางเกงของอุรุจังโดนผมถอดออก
มือของผมยังไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น มันลูบไล้ไปตามโคนขา สร้างความร้อนผ่าวปนไปกับการยั่วอารมณ์
ร่างเปลือยเปล่าของ ‘เรา’ แนบแน่นไปด้วยกัน ผมรู้สึกอุณหภูมิความร้อนในร่างกายพุ่งขึ้นมา
สะโพกของเราแนบแน่นยิ่งกว่าเก่า ผมค่อยๆ สอดใส่ความเป็นชายเข้าไปในร่างบาง เพื่อตอกย้ำความเป็นเจ้าของมากกว่าเดิม ผมขยับสะโพกไปเนิบๆ อย่างยั่วยวน
“อาโอย ระ... เร็วอีก” อุรุจังครางออกมา ผมได้แต่ยิ้ม ยังไม่คำตามทำบอกของอุรุจัง จนร่างบางเริ่มทนไม่ไหว
มือผมคอยช่วยอุรุจังอยู่ด้านหน้า ทำให้เสียงครางยิ่งดังขึ้นกว่าเดิม นั่นเป็นการปลุกอารมณ์ผมได้เป็นอย่างดี ผมเริ่มเร่งความเร็วกับอุรุจัง จนอุรุจังทนไม่ไหว
น้ำสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยออกมา พร้อมๆ กับเสียงครางกระเส่า “อุรุ อีกนิดนะ” ผมกระซิบด้วยเสียงแหบๆ แม้ว่าอุรุจังจะเสร็จแล้ว รอผมอีกนิดเดียว “อือ”
มือเล็กประคองหน้าของผมเอาไว้ ที่ตอนนี้มันกำลังเกร็งอยู่ อารมณ์นั้นถูกปลดปล่อยออกมา เมื่อผมไปถึงจุดสุดยอด
“ฉัน รัก นาย นะ” อุรุจังพูดได้แค่นั้นก็หลับไปอีกรอบ
“ฉันก็รักนาย” ผมก้มลงจูบหน้าผากกลมมนนั่น แล้วคว้าผ้าห่มผืนใหญ่ขึ้นมาปกปิดเนื้อนวลเปลือยเปล่าจากอากาศเย็นเพราะเครื่องปรับอากาศ และจาก สายตา ของผม
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ตอนนี้ดาวกำลังสวยเลย ผมมองจากบนเตียงเนี่ยแหละ เพียงแต่ประตูระเบียงมันไม่ได้ปิดม่านไว้ ทำให้สามารถมองเห็นท้องฟ้าได้
ร่างบางในอ้อมแขนหลับอยู่ อุรุจังไม่ได้ขี้เซา แค่ชอบนอนเยอะๆ เฉยๆ อยากให้ตื่นขึ้นมาดูดาวด้วยกันจังเลยครับ แต่ก็ไม่อยากปลุก รออีกสักชั่วโมงสองชั่วโมงก็คงไม่เป็นไร ดวงดาวยังไม่หายไปไหนหรอก
อุรุจังขยับพลิกตัวเข้าหาผม เฮ่อ...อ นึกว่าจะตื่นเสียอีก
“อาโอย” เสียงหวานเรียกผม ละเมอหรือเปล่าเนี่ย “ตื่นแล้วเหรอ กี่โมงแล้ว” ไม่ได้ละเมอนี่นา
“ยังไม่เช้าเลย เพิ่งเที่ยงคืนกว่าๆ เกือบๆ ตีหนึ่งเอง” ผมบอก อุรุจังยังไม่ดีตื่น ผมเลยหอมแก้มไปหนึ่งที
“อือ สุขสันต์วันเกิดนะ ขอโทษด้วยที่ไม่มีอะไรให้”
“ไม่หรอก นายให้ไปแล้วตั้งหาก” แม้ว่าแสงภายในห้องจะไม่ได้สว่างนัก แต่ผมก็รู้นะ ว่าอุรุจังกำลังหน้าแดงอยู่ “คืนนี้ดาวสวย ไปดูดาวกันนะ” อุรุจังพยักหน้า ผมเลยใช้ผ้าห่มผืนหนาพันไว้รอบๆ เราสองคน แล้วพาอุรุจังออกไปที่ระเบียง
ดาวสวย คนในอ้อมแขนผมก็สวย ปีนี้เป็นวันเกิดที่ผมมีความสุขที่สุดเลยล่ะ ปีหน้า จะได้อย่างนี้ไหมนะ
ดวงดาวครับ ผมขอให้ผมได้อยู่กับคนที่ผมรักตลอดไปด้วยนะ เพี้ยง
ขอบคุณครับ คุณดวงดาว
เผื่ออยากอ่านต่อ เอ๊ะ...ยังไงเนี่ย
เอาเป็นว่า จะลงลิงค์ให้ก็แล้วกัน
http://my.dek-d.com/TiGGeR-L/story/view.php?id=373140
แล้วมันก็เล่น
โฆษณาฟิคนอกรอบฮะ
thx ป๋าโอย
มือกีต้าร์ที่เชิดชูบูชา เคารพจริงๆ นะ^^
[TiGGeR-L]